Reykjavík Deathfest 2017 – Umfjöllun

Reykjavík Deathfest 2017 var haldið 12 og 13. maí síðastliðinn, en þetta er í annað sinn sem þessi hátíð er haldin, en í þetta skiptið er hátíðin ekki bara veglegri en fyrsta árið heldur einnig virkilega áhugaverð hátíð sem ég held að gæti heillað meira en bara dauðarokkara landsins.

Smá auka veisla var haldin fimmtudaginn 11.maí þar sem trommari hljómsveitarinnar Cryptopsy var með trommu klíník, hljómsveitin Beneath frumsýndi nýtt myndband og hljómsveitin Cult of Lilth spilaði fyrir gesti, náði ekki að mæta en að myndböndum að dæma var þetta skemmtileg viðbót við hátíðina

Fyrra kvöld Reykjavík Deathfest hófst með látum þegar hljómsveitirnar Hubris, Syndemic, Nexion, Grit Teeth, Ophidian I og Ad Nauseam spiluðu fyrir fullan sal af sveittum rokkurum. Þetta var frábær byrjun á góðri hátíð. Þrátt fyrir að vera mestmegnis dauðarokk (eins og nafn hátíðarinnar bendir til) var þetta ansi fjölbreytt og skemmtilegt kvöld.

Hubris er greinilega hljómsveit sem maður verður að fara að taka eftir betur því að þetta er ein af betri sveitum landsins, miklir hæfileikar, skemmtileg sviðframkoma og sannar það að mikið af hæfileikum er að finna í Hveragerði. Syndemic voru skemmtilegir og nokkuð ólíkir fyrsta bandi kvöldsins, en hljómsveitin hafði unnið sér það til frægðar að hafa lent í fjórða sæti í loka keppni Wacken Metal Battle árið 2016. Þriðja hljómsveit kvöldsins er eitthvað sem rokkarar landsins halda mikið upp á, en það er hljómsveitin Nexion sem stóð sig afar vel á Wacken Metal Battle hátíðinni hér á landi þar sem hún lenti í þriðja sæti. Þrátt fyrir að byrja nokkuð seint að spila náði sveitin að heilla gesti á sinn einstaka hátt. Næstir á svið er ein af þeim hljómsveitum sem halda voninni á lífi varðandi áhugavert og skemmtilegt íslenskt tónlistarlíf: Grit Teeth. Þrátt fyrir að vera í miklu veseni með trommuna þetta kvöldið náði sveitin að skella í nokkra slagara, harða og þunga, en jafnframt pönkaða slagara sem kætti gamla harðkjarna kallinn þetta kvöldið. 

Hljómsveitin Ophidian I hafa örugglega aldrei verið jafn þéttir og skemmtilegir, en sveitin var ofur heit þetta kvöldið, sérstaklega skemmtileg og örugglega skemmtilegasta sveitin tónlistarlega séð þetta kvöldið. Kvöldinu lauk svo með ítölsku hljómsveitinni Ad Nauseam, en hljómsveitin sendi frá sér sína einu breiðskífu árið 2015 að nafni “Nihil Quam Vacuitas Ordinatum Est”. Hljómsveitin spilar teknískt dauðarokk og gerir það vel. Fræbært fyrsta kvöld á virklega áhugaverðri hátíð.

Það er sérstök tilfinning að fara frá fjölskyldunni rétt fyrir 8 á öðru mesta sjónvarpskvöldi landsins (eða bara evrópu í heild sinni), en Á meðan rokkarnir voru að gera sig tilbúna til þess að rokka fyrir landan var úrslitakvöld Eurovision söngvakeppninnar í sjónvarpi allra landsmanna.

Ég mætti nákvæmlega þegar Grave Superior spiluðu sína fyrstu nótu og hljóp upp í tónleikasal Gauksins með símann í annarri en falafelvefju í hinni. Það er er ljóst að hljómsveitin Grave Superior kann til verka, því að þetta er bara hreint og beint frábær sveit sem ég hef alltaf gaman að sjá spila á tónleikum. Þvílík byrjun á seinna kvöldi Reykjavík Deathfest. Næstir á svið var hljómsveitin sem ég kann ekki að bera fram, en þarf greinilega að læra það því sveitin kann svo sannarlega að halda skemmtilega tónleika. Kess’kthak er frá Sviss og inniheldur tvo kraftmikla og fjöruga söngvara, virklega skemmtileg og kom á óvart sem ein af skemmtilegri sveitum hátíðarinnar. Severed voru næstir á svið og tóku örugglega bestu tónleika sem ég hef séð með sveitinni, þvílíkur kraftur og þvílíkur lagalisti. Það var sérstaklega gaman að sjá lagið SKEGG, en ekki var verra að sjá salinn springa þegar sveitin endaði á Human Recipes.

Það eru um 6 ár síðan að hljómsveitin Andlát spilaði á tónleikum, en hljómsveitin hefur að mestu legið í svala síðan árið 2004 með nokkrum tónleikum af og til. Það er tilvalið að hljómsveit sem á mikla sögu í íslensku þungarokki sé fengin til þess a spila á svona skemmtilegu festivali, en hljómsveitin tók afar skemmtilegan lagalista, svona nokkurveginn best of set sem heillaði gamla kalla eins og mig sérstaklega mikið. Það er gaman að sjá þessa drengi spila og sérstaklega skemmtilegt að heyra þessa slagara á tónleikum á ný. Virvum frá Sviss voru næstir á svið og var þar að finna prógressíft og teknískt dauðarokk. Hljómsveitin spilaði án bassaleikara sem var þeirra eini löstur, forvitnilegt sett og góður undirbúningur fyrir það sem var væntanlegt.

Cryptopsy enduðu kvöldið með miklum hávaða, mjög miklum hávaða. Það tók tíma fyrir sveitina að hafa sig til og undirbúa það sem var í vændum, hljóðkerfið stillt upp í 11 og sveitin sprengdi örugglega eitthvað í hljóðkerfinu strax í fyrsta lagi. Það er ekki slæmt að geta byrjað tónleika með slagara eins og Two-Pound Torch af 2012 plötu sveitarinnar. Gallinn við það að hljómur sveitarinnar var ekki tilbúinn fyrir hljóðkerfið, en hljómurinn batnaði til muna þegar sveitin tók lögin af None So Vile í heild sinni. Það var gaman að sjá þessi lög spiluð á tónleikum. Þegar á heildina er litið var þetta sérstaklega vel heppnuð hátíð, sem getur bara batnað með tímanum, það eina sem þarf að bæta er tímasetningar og skipulag, en stemningin var bara það góð þarna að maður lét það ekkert á sig fá. Vel gert kæru skipuleggendur Reykjavík Deathfest, hlakka til að mæta á næsta ári!

2 comments

    • Það kostaði 5000 kall inn á hvorn daginn, eða 9000 kall fyrir passa sem virkaði á bæði kvöldin (og fimmtudagsaukakvöldið).
      9000 kall fyrir allan þennan pakka er ekki neitt.

Skildu eftir svar

Netfang þitt verður ekki birt. Nauðsynlegir reitir eru merktir *