Skurk: Blóðbragð, ferlið og framtíðin – Örviðtal!

Hljómsveitin Skurk sendi nýverið frá sér plötuna Blóðbragð (hægt að kaupa hér), en á plötunni er ekki bara að finna norðlenskt þungarokk í háum gæðum heldur fjölbreytta og skemmtilega plötu sem meðal annars nýtir sér tónlistarmenntun norðannmanna með því að fá Tónlistarskóla Akureyra til að taka þátt í upptökunum með klassískum strengjahljóðfærum, sem gefa plötunni virkilega skemmtilegan blæ. Upptökuferlið var ólíkt því sem vanalega gerst í þungarokksheimnum hér á landi, og því við hæfi að skella á sveitina nokkrar spurningar.

Það væri kannski gott að byrja á að kynna sveitina fyrir þá sem ekki þekkja, hvaðan kemur sveitin Skurk og hverjir eru í henni? 

Skurk var stofnuð árið 1990 á Akureyri, og starfaði til ársins 1993. Þegar hljómsveitin hætti fóru sumir meðlimirnir í aðrar hljómsveitir, en aðrir hafa ekki spilað síðan. Svo árið 2011 komu þrír af gömlu meðlimunum saman aftur með annan trommara. Sá hætti svo snögglega árið 2013, og með nýjum trommara var komin sú liðskipan sem er enn í dag: Guðni Konráðsson – söngur og gítar, Hörður Halldórsson – gítar og stöku bakraddir, Jón Heiðar Rúnarsson – bassi, og Kristján B. Heiðarsson – trommur.

Hvað var þessi plata búin að búa í ykkur í langan tíma?

Árið 2013 tókum við upp EP-plötuna Final Gift, sem kom út árið eftir. Strax þá voru komnar einhverjar lagahugmyndir, en ferlið fór í gang fyrir alvöru seinni part 2014. Það var samt svolítið öðruvísi en venjulega, því frekar en að semja eitt lag í einu unnum við út frá gítarriffunum. Eins konar „riff by riff“. Sum lögin voru upphaflega sólókaflar í lögum sem okkur þótti of löng, og önnur lög urðu til þegar við hittumst allir fjórir til að slípa lögin til fyrir upptökurnar. Svo urðu fleiri þættir eins og stúdíóin og strengjasveitirnar til þess að lengja tímann enn frekar og við höfðum í raun ekki reiknað með. Það tók nefnilega auðvitað tíma að semja kaflana utan um okkar lög og vinna það allt ásamt því að taka svo upp.

Hvaðan kom hugmyndin um Blóðbragð?

Á einhverjum tímapunkti áttuðum við okkur á því að við vorum með afar stóra plötu, löng lög og endalaust af sólóum. Við ákváðum að prófa að syngja á Íslensku, og eftir að þýða ensku textana sem komnir voru sáum við ákveðið mynstur, einhvern atburð sem gerðist í köldu, íslensku landslagi. Þá kom sú hugmynd upp að prófa að gera þemaplötu. Það vatt upp á sig og tókst mjög vel að okkar mati. Í stað þess að segja sögu með byrjun og endi segir hvert lag á sinn hátt frá sama atviki. Textarnir fjalla um stúlkuna Mjöll, hvernig líf hennar endar með morði og einnig er skyggnst inn í hugarheim þess sem verður henni að bana. Sagan er í raun komin frá gömlu Skurk-lagi sem hét The Night Before Yesterday. Í dag er það sama lag titillag plötunnar – Blóðbragð. Titill plötunnar var reyndar löngu ákveðinn, en gamli enski textinn setti tóninn fyrir það sem platan fjallar um.

Hvernig fjármögnuðuð þið upptökur og vinnslu á plötunni?

Í stað þess að borga allt úr eigin vasa eins og er svo algengt fórum við þá leið að setja upp söfnun á Karolina Fund. Þar gat fólk keypt eintök af plötunni með hinum og þessum auka“hlutum“, og fór það svo að við söfnuðum töluvert meiru en lagt var upp með. Hins vegar var ferlið við útgáfu plötunnar dýrara en búist var við, og því borguðum við sjálfir einnig dágóða summu. Án þessarar söfnunar hefðum við samt einfaldlega ekki getað gert plötuna eins vel og við vildum, það er bara þannig.

Hvernig var að vinna með Tónlistarskólanum á Akureyri og hvernig kom það til?

Strax eftir fyrstu gítarupptökurnar fórum við að spjalla við Hauk Pálmason, sem var þá aðstoðarskólastjóri Tónlistarskólans, um möguleikann á því að vinna þetta verkefni með okkur. Hugmyndin var sú að gefa nemendum skólans tækifæri á að vinna verkefni sem væri örlítið út fyrir normið í skólanum og gæfi nemendum víðari sýn á tónlist. Einnig vildum við bara fá krakkana til að spila þungarokk! Við urðum mjög glaðir að finna svo svona rosalega jákvæða strauma frá öllum í skólanum, bæði kennurum og nemendum. Okkur var bent á að tala við Daníel Þorsteinsson varðandi það að semja og útsetja fyrir plötuna, og hann var sem betur fer meira en til í þetta. Hann er mjög fær og útkoman er vægast sagt frábær.

Nú var eitthvað vesen í framleiðsluferlinu, hvað var í gangi þar?

Já, það var frekar svekkjandi allt saman. Fyrst lentum við í nýlegri lagasetningu í Póllandi, hvar diskurinn var framleiddur, sem gerir það að verkum að allt sem er sent til landa utan Evrópusambandsins er stoppað í 2-3 vikur í einhverri leiðinda skriffinnsku. Þegar við fengum loksins upplagið af diskunum til landsins kom í ljós að það var gallað. Við höfðum samband við verksmiðjuna úti, og þeir fundu ekkert í sínum fælum eða framleiðsluferli, en hins vegar heyrði samstarfsaðili okkar í Póllandi gallann í sínum disk, tók það upp á videó og sendi verksmiðjunni. Það var því pressað nýtt upplag og því gallaða fargað hér heima. Við þurftum samt auðvitað að bíða aftur í 2-3 vikur eftir nýja upplaginu. Skriffinnska er ekki okkar besti vinur, það er á hreinu.

Nú þegar platan er loksins komin út, hvað tekur við?

Við spiluðum á Eistnaflugi í sumar, og erum með stóra tónleika í bígerð í haust. Einhvers konar útgáfutónleika. Það er svo sem ekkert planað, en það er ekkert ólíklegt að það fari að fæðast einhverjar lagahugmyndir, hvort sem okkur líkar betur eða verr.

Hvernig er annars að vinna að breiðskífu í dag, tekur nútíminn enn mark á svoleiðis?

Það er enn fullt af fólki sem vill fá vöruna sína í hendurnar, geta haldið á hulstrinu á meðan það hlustar á tónlistina. En tímarnir eru vissulega að breytast, og margir vilja bara hafa stafrænar útgáfur sem eru miklu meðfærilegri. Við nálguðumst þetta með því að pressa geisladisk eins og venjulega, og bjóða einnig upp á mjög veglega stafræna útgáfu með alls konar aukaefni, þ.á m. voru allar gömlu upptökur sveitarinnar og slatti af videóum frá ’91-´93. Hvort tveggja mæltist mjög vel fyrir.

Eruð þið tilbúnir með efni í nýtt Skurk ævintýri?

Eins og minnst var á áðan er ekkert ólíklegt að einhver riff fari að skjóta upp kollinum, en í sannleika sagt erum við bara enn að jafna okkur eftir þetta langa og stranga, en jafnframt mjög gefandi ferli sem var að koma þessari plötu frá okkur. Við gáfum allt okkar í hana, og það skilaði sér með frábærri útkomu sem við vonum að sem flestir geti notið með okkur. Við þurfum bara aðeins að anda eftir þetta allt og spila á nokkrum tónleikum til að hlaða í næstu plötu. En við erum hvergi hættir, það er alveg ljóst.

Hægt er að versla plötuna beint af bandinu hér: skurk.is/store

Hljómsveitin END (Counterparts, ex-Misery Signals, Blacklisted) kynna nýja EP plötu

Nýverandi og fyrrum meðlimir hljómsveitanna Counterparts, Fit For An Autopsy, Reign Supreme, Blacklisted, Misery Signals og Shai Hulud hafa stofnað saman hljómsveitina END.  Hljómsveitin gefur út plötuna “From The Unforgiving Arms Of God” í september og er það Good Fight Music sem gefur út efni sveitarinnar.  Í hljómsveitinni eru þeir Brendan Murphy (Counterparts), Will Putney (Fit For An Autopsy), Jay Pepito (Reign Supreme, ex-Blacklisted), Greg Thomas (ex-Misery Signals, ex-Shai Hulud) og Andrew McEnaney (Structures, Trade Wind).

Lagalisti plötunnar:
1. Chewing Glass
2. Usurper
3. Love Let Me Die
4. From The Unforgiving Arms of God
5. Necessary Death
6. Survived By Nothing

Hægt er að hlusta á lagið Usurper hér að neðan:

Une Misère – Framtíðin er björt/World Domination – Örviðtal!

Hljómsveitin Une Misere er komin aftur til landsins eftir vel heppnaða ferð á tónleikahátíðina Wacken, þar sem sveitin tók þátt í Wacken Metal Battle keppninni. En hvernig er að taka þátt í svona keppnig og hvernig lagðist þetta í meðlimi sveitarinnar, ég ákvað að skella nokkrum spurningum á sveitina, og okkur til mikillar ánægju ákváðu nánast allir meðlimir sveitarinnar að taka þátt í þessu örviðtali…

Velkomnir aftur eftir stórgóðan árangur á Wacken!
Hljómsveitin svarar vel fyrir sig og sendir til baka þakkir á öllum heimsins tungumálum
Allir: Kærar þakkir, ÞAKKIR, Takk Mjearh, Danke, TAAAKKK, Danke schön

Hafið þið áður spilað fyrir þennan fjölda?
Finnbogi: Ég hef átt mitt stutta ferli með þúsundir manna hér og þar með Great Grief að spila á hátíðum. En aldrei hafa viðbrögðin verið eins góð og þau voru í ár með Une Misere.
Jones: ekki svo ég viti, held þetta hafi verið stærsta giggið okkar hingað til, allavega fólksfjöldalega séð.
Jón: Stærsta sem ég hef þurft að höndla fyrir utan þetta hefur að öllum líkindum verið söngkeppni Samfés en þar stóð ég uppi á sviði fyrir framan 700 manns. What a life I have lived.
Benni: Þetta var klárlega það stærsta hingað til.
Steini: Ég spilaði á battlinu í Þýskalandi árið 2015 með In The Company of Men. Reyndar minnir mig að tjaldið hafi verið hálffullt þá, en með Une Misére var alveg pakkað út úr húsi í þetta skipti.

Hvernig var ykkur tekið?
Finnbogi:Gríðarlega fallegar móttökur frá áhorfendum, fengum ansi stóran og fallegan circle-pit sem ég hugsa reglulega um þegar ég er að fara að sofa til að veita mér hugarró.
Fannar: Fengum Circle Pit, það var hellað.
Jones: já, furðulega vel, kom gífurlega skemmtilega á óvart.
Benni: Eiginlega alltof vel. Við náðum að vinna áhorfendurnar yfir á okkar band og tengingin milli okkar og þeirra var skýr og greinilega – þau virtust vera til í þetta, og við vorum meira en til í þetta.
Jón: Það var ótrúlegt að upp undir endann á settinu þá var ég farinn að sjá hnefa á lofti alveg aftur úr tjaldinu. Magnað
Steini: Metalhausarnir þarna voru alveg að kaupa okkur, hendandi upp hnefunum og fara í circlepit. Það er mjög skrítin tilfinning að fá 3000 manns svona með sér í lið.

Hvernig er fyrir hardcore band að spila á þungarokkshátíð eins og wacken?
Jones: Það er smá furðulegt en ég held að við dettum akkurat inná milli að vera metal og hardcore hljómsveit þannig það eru margir partar í lögunum okkar sem ég held að metalhausarnir tengi líka við. Svo nærist fólk svo mikið af orkunni sem við gefum frá okkur og öfugt.
Finnbogi: Við erum svokallað brúar band sem gengur á milli allra stefnu-punkta sem okkur sýnist, og látum ekkert stöðva okkur, og það virtist að fólk áttaði sig fremur hratt á því.
Jón: Það var alveg sturlað gaman og ég held að fólk hafi ekki búist við okkur. Held það hafi ekki heldur búist við því að taka okkur svona vel. Ég held að okkur hafi verið tekið svona vel því að við tókum stjórnina strax. Veit þetta hljómar kannski kjánalega og með vott af fasisma en þegar “leader figure” birtist fyrir framan þig þá eru góðar líkur á því að þú fylgir honum. Við tókum stjórnina, spiluðum góða tónlist og fólk fylgdi.
Benni: Við erum klárlega hardcore bræðingur með dass af “svona og svona” hér og þar – Hver og einn túlkar það svosem á sinn hátt – Fögnum fjölbreytileikanum.
Steini: Tónlistin okkar hefur mikið af eiginleikum sem að Wackenfarar tengja við, sérstaklega hvað hún er slammvæn. Eins og Gunnar segir þá dönsum við mikið á línunni milli hardcore og metal, án þess að hljóma eins og hefðbundið metalcore.

Hvernig var svo hátíðin í heild sinni fyrir utan ykkar aðkomu?
Jones: Mikil leðja, heitt, kallt en ótrúlega skemmtileg. Þetta er miklu miklu stærra en ég bjóst við að þetta væri en það var komið fram við okkur eins og rokkstjörnurnar sem við erum, mest allt fólkið yndislegt og professional.
Jón: Öfgar út um allt. Monsoon rigning, steikjandi hiti, gaurar að spila Metallica lög á selló á stóra sviðinu, Dillinger Escape Plan á minna sviði. Ótrúlega skrítið set up. Hátíðin var líka fín áminning um það hvað Megadeth er ömurleg hljómsveit.
Finnbogi: Ég borðaði mjög mikið af mat, ég sá Crowbar, Dillinger Esc. Plan, Henry Rollins og Napalm Death. Það var flott að sjá fjölbreytta skemmtun þarna fyrir áhorfendur, en ég er á þeirri skoðun að það vanti lítið hardkor venue á Wacken þar sem sleppt er girðingu og allt er útí vegan mat. Megadeth er annars frábær hljómsveit.
Benni: Mambo Kurt átti þessa hátíð – magnað að sjá öfga metalhausana missa sig yfir honum með ekkert nema skemmtarann að vopni.
Steini: Wacken hátíðin er full af öfgum. Smekkleysa eins og Avantasia er kannski að headlina eitt kvöldið en á sama kvöldi er svo kannski hægt að sjá goðsagnakennd bönd eins Napalm Death eða The Dillinger Escape Plan. Það er líka alveg einkennandi lítið af veseni á þessari hátíð. Við sáum engin slagsmál eða útúrvíraða tappa, þó að það sé mikið af drykkju á hátíðinni.

Hvað er næst á dagskrá fyrir Une Misere?
Jón: Ekkert nema stórir hlutir á dagskrá.
Finnbogi:Við erum að spila tvenna tónleika í þessum mánuði, meðal annars eina með Cattle Decapitation í boði Reykjavík Deathfest. Svo erum við líka með tónleika í allt annarri hljóð og sviðsvídd sem við erum að undirbúa á næstu vikum.
Jones: Það koma stórar fréttir í vikunni og svo erum við að spila tvisar í ágúst sem ég veit ekki hvort sé búið að tilkynna en það fer að líða að því. Svo er það Airwaves og svo ætlum við að ferðast meira út á næsta ári. Une gang world domination.
Benni: Orðum það þannig að það er betra að hafa of mikið að gera heldur en of lítið. – Tvennir tónleikar á næstunni, upptökuferli hafið og endalaus samskipti við hina og þessa aðila. Við erum duglegir að setjast niður allir saman og ræða hlutina í persónu, tjá tilfinningar okkar og sjá til þess að allir séu á sömu blaðsíðu. Sex manna hljómsveit er talsverð vinna og allir hafa sínar skoðanir og vilja ná sínu framlagi, við erum líka að þessu til að gera hlutina vel og rétt.

Myndir teknar af Instagram síðum meðlima sveitarinnar.

Nýtt efni frá Iron Monkey í október

Hin goðsagnakennda breska hljómsveit Iron Monkey sendir frá sér nyja breðiskífu 20. október næstkomandi, og verður það Relapse útgáfan sem gefur út efni sveitarinnar.

Hljómsveitin er þekkt fyrir plöturnar Iron Moneky (1997) og Our Problem (1998) í viðbót við split plötu með Church of Misery áður en sveitin hætti árið 1999.

Upprunalegur söngvari sveitarinnar, Johnny Morrow, lést sumarið 2002, en hann söng einnig með hljómsveitunum My War og Murder One.  Þeir Jim Rushby og Steve Watson hafa fengið með sér mann að nafni S. Briggs (Chaos U.K.,) en sveitin kom saman í byrjun ársins.

Á instagram síðu Relapse útgáfunnar má sjá eftirfarandi kynningarbrot:

 

New #IronMonkey 10.20.17 #913

A post shared by Relapse Records (@relapserecords) on

Árstíðir gefa út á Season of Mist – Örviðtal!

Íslenska rokksveitin Ástíðir hefur skrifaðu undir útgáfusamning við Frönsk/Bandarísku útgáfuna Season of Mist, en núþegar á útgáfunni eru hljómsveitir á borð við Sólstafir, Zhrine, Auðn og Kontinuum. Útgáfan gefur ekki aðeins út Íslenska tónlist því á hljómsveitir á borð við Leng Tch’e, Deathspell Omega, Hate Eternal, Misery Index og Rotting Christ gefa einng út á útgáfunni. (svo í bandaríkjunum gefur sveitinni einnig út hljómsveitirnar Enslaved, Sadist og Dying Fetus)

Ég ákvað að skella nokkrum spurningum á Ragnar Ólafsson söngvara sveitarinnar, sem má sjá hér að neðan.

Við hverju má búast við á næstu útgáfu sveitarinnar

Platan sem við erum að vinna núna og sem verður gefinn út af Season of Mist verður rökrétt framhald af plötunni Hvel sem við gáfum út 2015. Raddir og allt sem fólk tengir við tónlist okkar verða enn sem áður í fyrirrúmi, en meira mun bóla á trommuslátti og rafrænum hljóðum en áður.

Breytir tilkoma Season of Mist einhverju fyrir sveitina?

Þetta mun ekki breyta neinu tónlistarlega. Við tókum okkar góðan tima í samningsferlinu við fyrirtækið, skoðuðum samningana vel og ræddum breytingar fram og aftur. Á meðan á þessu stóð náðum við einnig að kynnast Michael Berberian eiganda fyrirtækisins ágætlega, sem og Gunnari Sauermann sem mun sjá um promotion fyrir okkur. Við fundum það sterklega að þessir herramenn eru ekki komnir til að breyta okkur eða stýra, heldur fíla þeir tónlist okkar í botn og vilja bara meira af því sama.

Mörgum kann kannski að finnast skrýtið að þungarokks label geri samning við Árstíðir og öfugt. Í gegnum árin höfum við Árstíðir verið í samræðum við allskonar label, en það hefur yfirleitt strandað á því hvað tónlist okkar er óskilgreint dýr. Þetta er í raun algjör bræðingur þar sem má finna akústískt rokk, klassík, þjóðlagapopp, rafræna strauma og fleira. Þannig önnur label hafa ekki vitað hvernig ætti að “pakka” tónlist okkar saman og selja. Það þarf greinilega bara label eins og Season of Mist til að þora að veðja á þetta.

Season of Mist stefnir á að víkka “roaster” sinn á næstu árum og vera einnig með tónlist sem er ekki beint þungarokk. Þótt tónlist Árstíða sé ekki með rafmagnsgítara er hún engu að síður dramatísk, þannig ég skil hvernig þetta skref meikar sens í frá þeirra dyrum séð. Við Árstíðarmenn horfum fyrst og fremst til gæði fyrirtækisins. Season of Mist er öflugt label sem hefur gott orðspor og virðist vinna samviskulega og gera gott við öll böndin sín.

Aðdáendur Árstíða eru líka eins ólíkir og þeir eru margir. Allt síðan við túruðum með Pain of Salvation og Anneke Van Giersbergen 2013 höfum við verið með marga dygga þúngarokksáðdáendur sem mæta á tónleika okkar. Þúngarokkarar eru afbragðs góðir hlustendur, það er bara einfaldlega þannig. Þeir eru oftast lausir við fordóma sem fólk úr öðrum stefnum getur stundum verið með, þannig að við erum bara hoppandi glaðir með að vera búnir að finna tónlist okkar stað hjá Season of Mist.

Hvað tekur nú við fyrir sveitina?

Við munum vinna hörðum höndum að því að klára plötuna okkar fyrir Season of Mist næstu mánuði. Í nóvember og desember er stefn á að fara í tónleikaferðir um alla Evrópu.
En svo erum við líka með annað samstarfsverkefni í gangi sem er algjörlega ótengt SoM: við tókum nýlega upp plötu með meistara Magnúsi Þór Sigmundssyni og ætlum að koma henni út í haust og spila saman á Fróni. Þannig að það verður nóg að gera út árið.

Platan sem við gerum fyrir SoM kemur svo út snemma á næsta ári, en þaðngað til má heira lagið Unfold af plötunni Hvel frá árinu 2015:

Cattle Decapitation í Reykjavík lok mánaðarins (Reykjavík Deathfest)

Bandaríska dauðarokksveitin Cattle Decapitation hefur evróputónleikaferðalagið sitt hér á landi í lok mánaðarins, en sveitin spilar hér á landi fimmtudagskvöldið 31. ágúst. Með sveitinni þetta kvöldið spila hljómsveitirnar Severed, Une Miseré og World Narcosis. Tónleikarnir verða haldir á gauknum og hefjast klukkan 21:00, en húsið opnar klukkutíma fyrr. 

Tónleikarnir verða á Gauknum Tryggvagötu 22, efri hæð.

Miðaverð er 2.500 kr í forsölu á Tix.is en einnig verða miðar í boði við hurð á 2.900 kr
ATH takmarkaður miðafjöldi í forsölu!

Fyrir þá sem ekki þekkja til sveitarinnar, var hún stonfuð í San Diego í bandaríkjunum og spilar Dauðarokksblandað Grindcore, Goregrind, eða Deathgrind. Hljómsveitin hefur gefið út 7 breiðskífur, og sú seinasta: The Anthropocene Extinction var gefin út af Metal Blade útgáfunni og lenti meðal annars í 100 sæti Billboard 200 listans yfir útgáfur þá vikuna. Meðal gesta á seinustu plötu var Phil Anslemo söngvari Pantera/Down í laginu he Prophets of Loss. Hljómsveitin gefur út sitt efni á Metal Blade útgáfunni og má heyra tóndæmi frá sveitinni hér að neðan:

Will Haven með kynningarbrot af tilvonandi plötu

Bandaríska rokksveitin Will Haven deildi nýverið kynningarbroti sem inniheldur tónlist af tilvonandi skífu sveitarinnar, en umrædd skífa hefur fengið nafnið Muerte (Dauði/Andlát) og verður gefin út í september á þessu ári. Á plötunni verður meðal annars að finna Stephen Carpenter, gítarleikara hljómsveitarinnar Deftones, en hann mun spila með sveitinni í laginu “The sun, en umrætt lag á víst að vera fyrsta smáskífa plötunnar.

Exhumed með nýtt lag og nýja plötu

Bandaríska dauðarokksvandið Exhumed sendir frá sér nýja plötu að nafni Death Revenge föstudaginn 13. október. Þetta er fyrsta plata sveitarinnar með Bassaleikaranum Ross Sewage síðan árið 1998 (platan Gore Metal), en hann hætti í hljómsveitinni árið 1999, en gekk aftur í bandið 2015.

Platan er svokölluð þemaplata og er umfjöllurnarefni plötunnar 16 morð sem framin á 10 mánaða tímabili árið 1828 í Edinborg í Skotlandi, eða hin svokölluðu “The Burke and Hare” morðin.

The Burke and Hare murders were a series of 16 murders committed over a period of about ten months in 1828 in Edinburgh, Scotland. The killings were undertaken by William Burke and William Hare, who sold the corpses to Doctor Robert Knox for dissection at his anatomy lectures.

Hljómsveitin hefur skellt laginu “Defenders of the Grave” á netið:

Hlustaðu á nýju All Out War plötuna í heild sinni!

Bandaríska harðkjarnasveitin All Out War sendir frá sér plötuna “Give Us Extinction” 11. ágúst næstkomandi, en það er Organized Crime útgáfan sem gefur út efni sveitarinnar.

Á plötunni er meðal annars að finna lagið Cybergod, sem er upprunalega eftir hljómsveitina Nausea og var gefið út á Cypergod EP plötunni árið 1991, en í laginu syngur Emily Muscara úr hljómsveitinni Straphangers. (í hljómsveitinni Nausea var að finna Roy Mayorga, sem meðal annars er þekktur fyrir að vera í Soulfly og Stone Sour)

Fireburn kynna efni (meðlimir Nails, Ex-Bad Brains, Danzig, Warzone ofl.)

Hljómsveitin Fireburn hefur gert samning við Closed Casket Activities útgáfuna og mun senda frá sér 12″ EP plötu að nafni “Don’t Stop The Youth” á næstu mánuðum. Í hljómsveitinni, sem spilar harðkjarna pönk (með áherslu á pönk), er að finna þá Todd Jones (Nails, ex-Terror). Israel Joseph I (ex-Bad Brains), Nick Townsend (Deadbeat, Knife Fight) og Todd Youth (ex-Warzone, Danzig, Murphy’s Law).

Lagalisti plötunnar:
1-Suspect
2-Break It Down
3-Let This Be
4-Jah Jah Children
5-Jah Dub (Vinyl exclusive remix by The Scientist)

Hægt er að hlusta á plötuna í heild sinni á youtube og ótrúlegt en satt hér að neðan: