Örviðtal við Ragnar Ólafsson söngvara Árstíða – Á tónleikaferðalagi um Evrópu!

Þessa dagana eru hljósmveitirnar Sólstafir, Myrkur og Árstíðir á tónleikafarðelagi um Evrópu, en tónleikaferðalag þetta hóst 13. nóvember í Finnlandi, og hefur fært sveitirnar til landa eins og Rússdlands, Bretlands, Frakklands, Spánar, Þýskalands og fleirra, en enn eiga svitirnar eftir þó nokkuð mikið af túrnum og því við hæfi að hafa samband við Ragnar Ólafsson söngvara hljómsveitarinnar Árstríðir og sjá hvernig gengur..

Hvernig hefur tónleikaferðalagið gengið hingað til?

Tónleikastaðirnir hafa allir verið flottir, og það hefur verið uppselt eða fullt á þá flesta. Við ferðumst með tilturlega mikinn búnað, ljósashow og fleira og það er alltaf ákveðið challenge að ferja þetta milli staða, tengja og stilla upp, en allir leggjast á eitt með að láta þetta ganga upp, og þetta hefur gengið alveg ótrúlega smurt fyrir sig hingað til. Við förum um á tveggja hæða svefnrútu með kerru, og vöknum yfirleitt í nýju landi á hverjum degi. Á fimm vikna túr fáum við aðeins þrjá frídaga, þannig þetta er búið að vera ansi þétt dagskrá, en alveg geggjað gaman.

Nú þegar ferðalagið er hálfnað, hvaða tónleikar hafa staðið uppúr (hvað var skemmtilegast að spila).

Tónlistarlega séð hafa Balkanlöndin staðið uppúr. Við Árstíðir höfum aldrei spilað þar áður og vissum ekki við hverju við áttum að búast, en við fengum alveg ótrúlega góð viðbrögð. Hallgrímur, trommari Sólstafa, tekur svo með okkur nokkur lög á hverju kvöldi, og það fer ávallt vel ofan í tónleikagestina.

Annað sem hefur staðið uppúr er hvað við höfum hitt mikið af skemmtilegu liði á ferð okkar um heimsálfuna. Svona á haustinn er háannatími fyrir tónleikaferðalög í Evrópu, og það er allstaðar mikið af böndum á flækingi, og oft eru þau að spila í sömu borgum og við. Við vorum t.d. í Munich um daginn, og þá var vínkona okkar Anneke Van Giersbergen (við gerðum plötu með henni á síðasta ári) að spila þar með Vuur og Epica. Eftir að tónleikarnir voru búnir fórum við Árstíðarstrákarnir í eftirpartí í rútunni þeirra, og það kvöld á eftir að lifa lengi í minningunni. Ég hef t.a.m. aldrei gert “stage-dive” inní hljómsveitarútu áður, en þetta var bara þannig kvöld.

Nú hefur þú ekki einungis verið að syngja með Árstíðum, heldur hefur þú fengið nýtt hlutverk á þessu tónleikaferðalagi, segðu okkur aðeins nánar frá því.

Ég er hljómborðsleikari Sólstafa á þessu tónleikaferðalagi: spila á Hammond orgel, píanó og syng bakraddir. Orgelið orðinn ansi stór partur af hljóðheimi Sólstafa á síðustu plötum þeirra, og það er nóg fyrir mig að gera á sviði. Sólstafir algjörir fagmenn í öllu sem þeir gera og það er mikill heiður að standa með þeim á sviði tvo tíma á hverju kvöldi.

Verður eitthvað framhald á þessu samstarfi

Hehe, það vona ég. Addi hefur alltaf lag á að orða hlutina skemmtilega, en hann sagði um daginn: “Raggi, nú ertu búinn að koma þér í vandræði.”

Hvað tekur við eftir tónleikaferðalagið? Er ný breiðskífa hljómsveitarinnar Árstíða tilbúin til útgáfu?

Við komum heim til Íslands 21 desember og förum þá strax að æfa fyrir árlegu hátíðartónleika okkar Árstíða, sem verða haldnir í Fríkirkjunni á Þorláksmessu tíunda árið í röð.
En svo strax eftir jól förum aftur í tónver og klárum plötuna okkar sem við erum að vinna fyrir Season of Mist. Og svo eigum við líka eftir að reka smiðshöggið á samstarfsverkefni okkar og Magnúsar Þórs Sigmundssonar. Báðar plötur eru væntanlegar með vorinu.

Hvernig er að túra með Sólstöfum og Myrkur?

Það er alveg geðveikt. Ég hef nú allaf þekkt Sólstafastrákana í gegnum árin, verandi hluti af þúngarokkssenunni heima, en núna þegar við erum saman 24/7 á ferðalagi hafa hljómsveitirnar okkar tengst mjög góðum vinaböndum, og það er alltaf frábær stemning í hópnum. Bara það að vera tvö íslensk bönd saman á tónleikaferðalagi skapar líka ákveðna stemmningu.

“Crewið”, þeas, tour-managerinn, ljósamaðurinn, rótarinn og hljóðmaðurinn eru líka allir miklir reynsluboltar sem eru búnir að vera í bransanum í áratugi og það er gaman að hlusta á þá reita að sér bransasögurnar í rútunni á kvöldinn.

Myrkur er hugarfóstur söngkonunnar Amalie Bruun og er svona þjóðlagakennt black-meal. Amalie notast við sessionspilara frá Bandaríkjanum sem eru spilarar á heimsmælikvarða: tveir þeirra eru úr t.d. úr hljómsveitinni Kayo Dot sem ég held mikið upp á. Eitt kvöldið fórum við saman á sviettann karaoke-pöbb í Prag og sungum fyrir hvort annað okkar eftirlætis “guilty-pleasures” og föttuðum að við eigum mikið sameignilegt, meira en bara þúngarokk.

Eitthvað sem hefur komið á óvart á þessu ferðalagi?

Það voru eflaust sumir sem klóruðu sér í hausnum yfir því að Árstíðir væri að fara að hita upp fyrir tvö þúngarokksbönd, en það hefur komið öllum skemmtilega að óvart – tónleikagestum og tónleikahöldurum – hvað þetta þríeyki smellur vel saman tónlistarlega. Ég fylgist grannt með tónleikadómum á netinu og þetta eru hreint sagt ótrúleg viðbrögð sem við Árstíðir erum að fá frá þúngarokkssenunni.

Svona að lokum… hvað er að frétta af Ask the Slave

Ask the Slave lifir þótt lítið hafi spurst frá okkur síðustu árin. Við tókum upp grunna fyrir okkar þriðju hljóðversplötu “Good Things/Bad People” árið 2012 og höfum verið að nostra við lögin síðan. Við höfum reyndar verið trommaralausir í nokkur ár eftir að Hinni trymbill flutti austur, en svo á þessu ári fengum við mikla vítamín-inspýtingu þegar orkuboltarnir og Skúli Gíslason trommari og Hálfdán Árnason bassaleikari gengu til liðs við sveitina. “Þrælinn” mun mæta fílelfdur á sjónarsviðið á næsta ári.

Skildu eftir svar

Netfang þitt verður ekki birt. Nauðsynlegir reitir eru merktir *