HAM
Upphitun: Swords of Chaos
Nasa 8. september 2011
Útgáfutónleikum hljómsveitarinnar HAM vegna plötunnar Svik, harms og dauða hafði verið beðið með mikilli eftirvæntingu, enda breiðskífa sem á eftir að sitja í föst í minni íslenskra rokkara um ókomin ár. Tónleikastaðurinn Nasa var þetta kvöldið eins og sniðinn fyrir sveitina, enda alltaf gaman að sjá sveitta rokkara fjölmenna í borg óttans. Húsið opnaði nokkru fyrir tónleikana en upphitunarhljómsveitin hóf skemmtun kvöldsins klukkan hálf ellefu.
Swords of Chaos (8/10) hófu kvöldið með látum. Þrátt fyrir að vera sveit sem hefur fengið góða umfjöllun og verið nokkuð áberandi í íslensku tónlistarlífi síðastliðin ár, hafði ég ekki orðið það frægur að sjá bandið á tónleikum áður, né í raun heyra eitt einasta lag með sveitinni. Það var því einnkar ánægjulegt að sjá að orðspor sveitarinnar er svo sannarlega byggt góðum rökum því að sveitin var frábær þetta kvöldið. Vítt öskur/söngsvið söngvarans kom mér skemmtielga á óvart í viðbót við augljóslega spilagleði annarra meðlima sveitarinnar. Swords of Chaos eru svo sannarlega hljómsveit sem vert er að fylgjast nánar með í náinni framtíð.
Loks steig hin goðsagnakennda rokksveit HAM (10/10) á svið. Fyrsta lag kvöldsins er fjórða lag breiðskífunnar Svik, harms og dauða; Alcoholismus Chronicus. Magnþrungin og dramatísk byrjun á tónleikum og fannst mér ég stax finna þennan nýþunga og dimma undirtón skífunnar, enda erfitt að finna plötutitil sem lýsir jafn vel tónlistinni og þessi þrjú mögnuðu orð. Sveitin ákvað að halda sig ekki einungis við efni af nýju plötunni og fór strax í Auður Sif sem fékk gæsahúðina til að rísa. Einn af nútíma slögurum sveitarinnar, Sviksemi var svo næst á dagskrá og svo héldu hittaranir að koma hver á fætur öðrum. Það er hægt að segja með sanni að lagaval, framsetning og tónleikarnir í heild sinni hafi farið framúr björtustu vonum. Enda erfitt að finna hljómsveit á íslandi sem á jafn breiðan og fjölbreyttan aðdáenda hóp og HAM. 
Þegar upphafstónar Partýbæjar hljómuðu um salinn var eins og að alda ánægju hafi verið skvett yfir fagrann hóp sveittra rokkara, algjörlega óaðfinnanleg útgáfa sveitarinnar af einu að helstu stuðlögum landans kveikti á orkunni. Ekki versnaði það þegar bæði Dauð hóra og Ingimar fylgdu strax á eftir. Þvílíkt og annað eins hefur varla heyrst í tónleikasölum hér á landi áður.
Þegar á heildina er litið er ekkert hægt að setja út á báðar sveitir kvöldins, enda hér um að ræða tónleika sem eiga eftir að lifa lengi í minni tónleikagesta. Ef sumir tónleikagestir hefðu hamið sig og takmarkað sviðshoppin hefði kvöldið verið fullkomnun, en þess í stað verður maður bara að sætta sig við eitt besta tónleikakvöld síðastliðinna ára.
Lagalisti kvöldins (þökk sé Kristján Fenrir Sigurðarson)
Alcoholismus Chronicus, Auður Sif, Sviksemi, Einskis Son, Gamlir Svikamenn, Trúboðasleikjari, Svartur Hrafn, Heimamenn, Mitt Líf, Veisla Hertogans, Partýbær, Dauð Hóra, Ingimar, (uppklapp), Bulldozer, Animalia, Musculus.
