AC/DC - Ullevi Stadium - Gautaborg - Svíþjóð
Sunnudaginn 21. júní 2009
2/5 í einkunn
Hin goðsagnakennda AC/DC hefur farið mikla sigurför um heiminn í vetur/sumar á Black Ice tónleikaferðalaginu til að fylgja eftir samnefndri plötu sem kom út í október í fyrra. Uppselt hefur verið á hverja einustu tónleika túrsins auk þess sem að platan hefur selst í u.þ.b. 7 milljónum eintökum - ótrúlegar sölutölur, sérstaklega í ljósi þess að bæði Metallica og Guns'n Roses gáfu út nýjar plötur á svipuðum tíma. Fjórða smáskífulag Black Ice er nú í spilun og sér ekki fyrir endann á þessari miklu velgengni Young-bræðra og félaga.
Ég var heppinn að ná mér í miða á raunvirði á tvenna tónleika í Skandinavíu - Osló og Gautaborg - um leið og þeir fóru í sölu því að svartamarkaðsbrask hefur verið töluvert á Black Ice, fólki til mikillar gremju.
Ég hitti fyrir þó nokkuð af Íslendingum á tónleikunum tveimur sem voru hæstánægðir með kallanna - enda hef ég svo sem ekkert út á bandið að setja hvað frammistöðuna sjálfa varðar. Allir sem einn eru í fínu formi, sérstaklega þótti mér aðdáunarverð keyrslan á Angus Young sem - þrátt fyrir 54 ára aldur - var á eilífum þeytingi sviðsenda á milli og bauð upp á fyrirmyndarspilamennsku.
Brian Johnson átti einnig stórleik. Mikill skemmtikraftur af náttúrunnar hendi þar á ferð og átti auðvelt með að hrífa 60 þúsund tónleikagesti með sér. Furðuleg staðreynd: Johnson hafði til þessa verið í kúrekastígvélum á túrnum, sem gerðu kallinn full-stífan, en í Gautaborg var hann í strigaskóm og því miklu léttari á fæti.
Mín stærsta kvörtun yfir AC/DC á þessum túr er lagaval sveitarinnar. Fyrir utan lögin 5 af Black Ice býður AC/DC aðdáendum sínum ekki upp á nein ný live-lög. Dyggir stuðningsmenn sveitarinnar sem mæta jafnvel á fleiri en eina tónleika á hverjum túr skilja fullvel að hin uppblásna Rosie þarf að vera á sínum stað sem og bjallan í Hell's Bells, Thunderstruck, Back In Black og fallbyssurnar 12 endapunktinum For Those About To Rock. Það breytir því ekki að spilagleði bandsins virðist ekki vera meiri en raun ber vitni: lagavalið stendur óbreytt kvöld eftir kvöld og hljómsveitin stjórnast alfarið af því hinn almenni útvarpsneytandi vill heyra. Enginn millivegur er farinn og engu er breytt.
Band á borð við Metallica er gott dæmi hljómsveit sem gefur skít í svona lagað og spilar nokkurn veginn það sem mönnum dettur í hug. Þar er lögum róterað hægri-vinstri frá kvöldi til kvölds auk þess sem að hittarar eru oft geymdir heima. Getur hljómsveit eins og AC/DC - sem er nú þegar búin að selja alla tónleikamiða sem í boði eru (hljómsveitin seldi 500 þúsund miða á einum klukkutíma á Ástralíutúrinn, svo dæmi sé tekið) ekki leyft sér að leika sér aðeins, þó ekki sé nema með 3-4 lög?
Ég er ekki sá fyrsti sem gagnrýnir AC/DC fyrir þetta metnaðarleysi. Fjölmargir aðdáendur - sem og blaðamenn - hafa ritað um þetta mál og sakað bandið um að bjóða upp á álíka mikinn spuna og Britney Spears!
Þetta er fjórði túrinn sem ég upplifi með AC/DC. Hafði áður orðið vitni að The Razor's Edge (1991), Ballbreaker (1996) og Stiff Upper Lip (2000). Mér þótti upplagt að kveðja bandið á þessum sögulega túr (sem verður án efa þeirra síðasti - Brian Johnson hefur gefið það út að hann muni hætta) og sjá þá að lokum í landinu sem ég var kynntur fyrir bandinu á sínum tíma árið 1982. Ég hafði einnig bróður minn með í för sem hefur einnig miklar mætur á hljómsveitinni og hafði þessi stund því mikið tilfinningalegt gildi. Einnig hef ég afar sterkar taugar til þess hvað þessi merka sveit er að kveðja sjónarsviðið með miklum stæl, sölulega séð.
En AC/DC á Black Ice túrnum fær bara 2/5 í einkunn. Ég hef séð þetta band gera margfalt betur - sérstaklega á Ballbreaker-túrnum. Intróið var glæsilegt að vanda, nokkur af nýju lögunum fín live.....en heilt yfir... ekki nógu gott.
Gaman hefði verið að sjá þá gera eitthvað í líkingu við Iron Maiden, sem tók 4 plötur fyrir í einu á nokkrum tónleikaferðum.
Spilagleðin er kannski bara ekkert meira en þetta hjá AC/DC??
1. Rock'n'roll Train
2. Hell ain't a Bad Place to Be
3. Back in Black
4. Big Jack
5. Dirty Deeds
6. Shot Down in Flames
7. Thunderstruck
8. Black Ice
9. The Jack
10. Hell's Bells
11. Shoot to Thrill
12. War Machine
13. Dog Eat Dog
14. Anything Goes
15. You Shook Me All Night Long
16. TNT
17. Whole Lotta Rosie
18. Let there be Rock
19. Highway to Hell
20. For Those About to Rock
