Wacken Metal Battle  Eldborg - Harpa - 6. apríl 2013   Það er ekki á hverjum degi sem fólk eins og ég fer í Hörpuna, hvað þá til að horfa á og njóta þungarokkstónlistar. Að vanda er Þorsteinn Kolbeinsson búinn að undirbúa þetta batterí sitt vel og fimmta útgáfa Wacken Metal Battle á Íslandi loksins orðin að veruleika. Það er ekkert smá stökk að fara úr Bar giggi í hafnarfirði yfir í flottasta sal Hörpunnar (Eldborg) á aðeins 5 árum, en það er í raunveruleiki dagsins. Eins og alltaf er þétt dagskrá, mikið um tónlist og að vanda má búast við að allt gangi eins og klukka. Talandi um klukku, fyrsta band er mætt á svið, ég búinn að kynna herlegheitin og rokkið hafið..  Trust The Lies  Íslensk metalcore blanda upp á sitt besta. Bandið greinilega tilbúið til að skemmta sér og láta taka eftir sér. Skemmtileg sviðsframkoma í bland við öflugan málm, blandað með melódísku metalpoppi er greinilega á matseðli dagsins hjá bandinu. Sveitin skilar sínu vel og er þetta afar góð byrjun á góðu kvöldi. Ég hlakka til að sjá þetta band á minna sviði og með meiri hávaða. ldi.   Eftir upphitunarband kvöldsins er komið að keppninni sjálfri: In The Company Of Men Fyrsta keppnisband kvöldins byrjar með stæl, ekki nóg með að hér virðist ungliðadeild fimleikasambandsins vera komið á svið, heldur er Luigi úr supermario brothers einnig mættur. Sveitin spilar svo kallað mathcore undir miklum áhrifum frá öllum rokkstefnum heimsins. Klárlega fyndnasta og skemmtilegasta sviðframkoma kvöldsins. Það er merkilegt hvað sveitin nýtir sér þráðlausa kerfið vel þar sem söngvari og báðir gítarleikarar sveitarinnar hlaupa hringinn í salnum, með hljóðfæri sitt eitt að vopni. Mikil stemning og mikil læti, ekki talandi um pitt, circlepitt og alvöru læti.   Moldun  Hljómsveitin Moldun var stofnuð fyrir 5 árum síðan en endurunnin, slípuð til og fíneseruð nokkru síðar í það form sem hún er í dag. Skemmtilegur hljómur sveitarinnar skilar sér vel í salinn og finnst mér á köflum að hljómur sveitarinnar hafi verið hvað best heppnaður þetta kvöldið. Flott intro, mikill kraftur og orka, en það virðist vera að það sem vantar upp á hjá sveitinni er trú á sjálfri sér, það var eins og þeir hafi ekki fulla trú á því sem þeir eru að gera, sem er vitleysa þar sem þeir spila tónlist sem auðvelt er að líka vel við. Hljómsveitin hefur gefið út mjög fína plötu sem vert er að eignast,hún mun bráðlega koma út á plasti en er nú þegar hægt að fá á gogoyoko.  Abasination Hljómsveitin Abasination hafði fyrir þessa keppni ekki komið fyrir framan mín eyru né augu og er alltaf gaman að fá að heyra eitthvað nýtt hér á klakanum (samt sem áður er sveitin stofnuð 2010 og gangsett árið 2011). Ég var einkar hrifinn af söngvaranum og söngstíl hans, minnti mig á köflum á kvalarfulla tóna frönsku sveitarinnar Kickback. Hljómsveitin náði sér almennilega á strik í lokalaginu sínu og var það klárlega þeirra besta efni. Væri til að heyra góðar upptökur af því lagi sem fyrst. Azoic  Enn annað bandið sem ég þekki lítið til fyrir þessa keppni. Hér eru á ferð meðlimir Atrum/Beneath, Offerings og Gruesome Glory. Ég veit ekki alveg hvað ég átti að hugsa um sveitina út frá upptökum hennar, en þvílíka vídd hef ég varla séð í íslensku þungarokki í langan tíma. Sveitin spilaði þungan mál, part black metal, part thrash metal, part atmospheric metal, part grove metal og part doom.. Mikið í boði fyrir bæði augu og eyru. Sveitin heillaði mig mikið og hlakka ég mikið til að heyra meira frá þessari sveit. - vonum að hljóðverstímarnir sem sveitin vann sér inn skili sér, þar sem sveitin lenti í öðru sæti keppninar.  Ophidian I  Enn erum við komnir með hljómsveit sem er alveg með á hreinu hvað það vill gera. Sveitina þekki ég vel enda hef ég hlustað á diskinn þeira Solvet Saeklum allnokkrum sinnum og líkar hann vel. Hljóðtruflanir á sviði höfðu lítil sem engin áhrif á sveitinna, og skemmtu sér og áhorfendum mikið. Ingólfur Ólafsson söngvari sveitarinnar var eins og ofurhetja á sviði með einstaka túlkun í viðbót við leikræna hæfileika, klárklega sveit kvöldins, enda var skemmtilegt að horfa á alla meðlimi sveitarinnar á sviðinu. Það er líka ekkert grín að headbanga með 7 strengja bassa! - Verður sigurvegari keppninar og mun gera íslenska þungarokkara stolta í Þýskalandi í sumar.  Blood Feud Hljómsveitin Blood Feud lauk keppnishluta kvöldsins með þéttu og vel samansettu setti, krafturinn var til staðar, en hljóðið fannst mér á köflum slæmt. Engu að síður létu hljómsveitarmeðlimir það ekki á sig fá og spiluðu að einstakri snilld og skemmtu sér og salnum um leið. Sveitin er greinilega í góðri æfingu og naut þess greinileg að spila á þessu frábæra sviði. Blood Feud lenti í 3. sæti þetta kvöldið og verður gaman að sjá hvað sveitin gerir við þá upptöku tíma sem hún vann sér inn. Allar keppnissveitir hafa lokið sér af og við dómararnir höldum upp á svakalegan leynifund baksviðs í Hörpunni og spjöllum um það sem við upplifðum. Það var mikill munur á hvernig við upplifðum þetta allt saman og það var afar fróðlegt að sjá hversu ólíkar okkar hugmyndir um hvað er gott og hvað er ekki kom saman í þessum lokadóm um keppnina. Þrátt fyrir að þarna var að finna mikið um ólíkar raddir frá ólíkum heimshornum vorum við flest sammála um hver úrslitin yrðu þegar allt kom heim og saman. Ein sterkasta og áhugaverðasta sveit landins var næst á svið og var mikill áhugi hjá öllum nefndarmönnum að fá að sjá hina mögnuðu hljómsveit Gone Postal á sviði. Á sviðið er búið að koma fyrir reykelsi áður en hettuklæddir menn stíga á svið. Hljómsveitin Gone Postal er ólík öllum öðrum. Nýja efni sveitarinnar er eitthvað sem á heima í sögubókunum, enda grípandi, átakanlegt og fallegt. Sveitin er að mínu mati framar öðrum hér á landi þessa dagana, ekki bara útaf þessari einkennilegu sviðsframkomu, ekki bara vegna þess að tónlist sveitarinnar er frábrugðinn annarri og þar af leiðandi einstök, heldur virðist sveitin innihalda þetta sérstaka fyrirbæri sem ekki er hægt að úrskýra í orði né myndum.. þeir eru bara einstakir. Eftir þessa frábæru upplifun var komið að verðlaunafhendingu þar sem allir dómararnir drösluðust á sviðið og kynntu sigurvegarana með pompi og prakt. 3. Blood Feud 2. Azoic  1. Ophidan I Mikið um fögnuð og læti, enda góðri keppni lokið með viðeigandi niðurstöðu.  Þá var komið að Skálmöld sem stóðu sig að vanda, eins og við má búast, frábærlega. Þetta er sveit sem kann að spila á svona stóru sviði. Það er ekki annað hægt að segja en að sveitin hafi staðið sig framar vonum, enda mikið um aðdáendur sveitarinnar í salnum þetta kvöldið. Klukkan var orðið margt og tími fyrir gamlann kall eins og mig að koma mér heim. Myndir: Sigríður Sirrý Dagbjartsdóttir Valli dordingull 08/04/2013 Ef þù viltu skrá skilaboð við þessa grein? Smelltu þá hèr